Algemeen

Hele leven in de zorg en daarom een welverdiend bankje voor de 100-jarige ‘tante’ Truus Wielens

DENEKAMP - Mevrouw G.M. Wielens woont ‘nog maar’ zeven jaar in Denekamp en nu heeft ze er al haar eigen ‘bank(je)’, al is het dan een zitbankje. Dat werd zaterdag 25 september jl. officieel aan haar overgedragen door burgemeester John Joosten in verband met het feit dat ze honderd jaar is geworden. Een traditie binnen de gemeente Dinkelland. Mevrouw Wielens  woont sinds 2014 in het Woonzorgcentrum Gravenstate, waar ze de dag voor het bezoek van de burgemeester haar 100e verjaardag vierde. Haar persoonlijke omstandigheden maken het echter voor haar onmogelijk om bijvoorbeeld tijdens een rondwandeling gebruik ter maken van dit nieuwe bankje, de gedachte achter dit ‘cadeau’ van de gemeente. De plaatsing tegen het gebouw van het fraaie Wooncentrum aan de Gravenallee in Noord Deurningen maakt het echter mogelijk dat ze daar vrij gemakkelijk naar toegebracht kan worden, hetgeen haar in de omgeving wonende nicht Marie-José vast regelmatig zal blijven doen. 

Tekst/foto: PBJ

Voor de meer mobiele medebewoners van Gravenstate is het eveneens een mooi plekje zo met het uitzicht op vooral de kapel met de tuin aan de overkant van de Gravenallee. Niet alleen is deze nieuwe eeuweling van de gemeente Dinkelland nauwelijks zelf nog mobiel, ook het praten gaat haar niet meer zo goed af. Voor een gesprekje over haar zijn echter de  neven van Truus Wielens, Leo uit Delden en Alfons uit Apeldoorn spontaan bereid. Ze zijn ‘gek’ met hun ‘tante Truus’. Terwijl burgemeester Joosten de jarige onder het genot van een kop koffie en een smakelijk stuk ‘bienenstich’ gezelschap houdt, komen de beide neven namelijk met  een zeer lovend verhaal over hun ‘tante’.

*Ook voor de familie een echte ‘zorg-tante’…..

Lof en waardering voor de grote zorginzet die hun tante Truus haar hele leven heeft getoond. Ze  werd geboren in Haaksbergen en ze was er ‘één van Barink’, een boerengezin met zes jongens en drie meisjes, waarvan Truus de middelste was. Toen haar zussen als de zusters Timothé (Ans) en Answina (Marie) hun intrede deden in het kloosterleven, bleef Truus bij haar ouders op de boerderij als ‘hulp in de huishouding’. Toen echter haar oudste broer trouwde en op de boerderij ging wonen, vertrok Truus en ging werken in de zorg. Ze werkte als particulier verpleegkundige op diverse plaatsen in ons land. Zo was ze onder meer werkzaam in het gezin van de bekende familie Brennickmeijer. Maar toen eerst haar vader ziek werd en later haar moeder kwam  Truus meteen weer tweemaal naar Haaksbergen voor de verzorging van hen. Na hun overlijden werd ze leidinggevende in  zorginstellingen in Vught en daarna in Nijmegen. OP het moment dat haar jongste zus, net als Truus zelf iets eerder, met pensioen ging betrokken ze samen een appartement in een wooncomplex in Nijmegen. In 2014 verhuisde haar zus naar het klooster in Noord Deurningen en Truus verhuisde met haar mee , maar dan naar een appartement in Gravenstate. Uiteindelijk kwam ook haar zus daar naar toe, waar ze in 2019 overleed.  Leo en Alfons zijn niet alleen vol bewondering voor dat ‘zorgleven’ van hun tante Truus, maar ze vertellen ook hoe geweldig ze te spreken is over de zorg die ze nu zelf  ondervindt op Gravenstate: “Ze heeft het hier geweldig naar haar zin door de heel goede zorg door al de medewerkers en de prettige  en warme omgeving. Die blijkt nu uit de grote betrokkenheid bij haar verjaardagviering. En, de ‘Huiskamer’ is hier een echte huiskamer.” 

Tekst/foto: PBJ