Columns

Het waren fantastische dagen

‘Mam, de laatste zondag als 49-jarige’, zegt Marieke. Ik kan het me nog herinneren als de dag van gisteren. Mijn moeder werd 50 in 1990. Tien Sara’s hadden we geregeld. Twee tantes zaten op 16 februari 1990 te blauwbekken in de tuin. Het was koud, heel erg koud.

En nu is het mijn beurt. En is dat erg? Nee joh. Het is toch gewoonweg fantastisch dat je die leeftijd mag bereiken. Tuurlijk is een lockdown raar. Maar ondanks alle festiviteiten die niet doorgaan gaat het leven door. Worden we wel ouder. Gaan de seizoenen door en duurt het nog 2 maanden en dan zitten we al 1 jaar met het ‘C- virus'. Eigenlijk kunnen we het beter het 'K- virus' noemen.

Even de plussen en de minnen bij elkaar opgeteld. Er is hoop, de eerste vaccins zijn toegediend. Het begin is er. Het virustijdperk is bijna voorbij. Maar veel blijft onzeker.

Zo waren de mensen afgelopen zaterdag en zondag creatief. Eerst al een echte column geschreven door vrienden en vriendinnen. Felicitaties via Dinkelland Visie, via de whatsapp, via facebook, kaartjes over de post. Echt leuk! Maar hoe vier je een 50-jarig feestje en hou je voldoende afstand en hou je je goed aan de regels? Op zaterdag werden er spandoeken en Sara’s gezet. Dank jullie wel allemaal! Een borrel en toch even gezellig. Op zondagochtend stonden er vier Sara’s aan de deur. Geen idee wie het waren maar we hebben vreselijk gelachen. Vooral toen de ene zich bedacht om op de rollator te gaan zitten en van de bult af te rijden. Pardoes reed ze in de berm en viel languit in het gras.

Zondagmiddag, ik had me zojuist voor de tv geïnstalleerd, werd ik meegenomen naar buiten. Een heuse drive-in met familie, vrienden en bekenden. Vrienden en vriendinnen van onze kinderen Erg gaaf! En opnieuw met zes Sara’s. Deze waren beter te herkennen. Een plukje rood haar was zichtbaar. Dus ondanks de beperkingen hebben we het binnen de beperkingen proberen te vieren. Een superleuke verrassing. We hebben genoten!

'Denk je dat het Sterrebos snel weer open kan? Mijn geld is bijna op nu ik niks meer verdien.' vertelt Famke als ze relaxed op de bank een van haar favoriete series kijkt. 'Joh, je geeft toch ook niks uit?’ Zeggen we. 'Dat is eigenlijk ook zo', is het antwoord. Soms gaat Famke op de fiets naar de MC Donalds. Het hoogtepunt van de week.  

‘Wanneer het weer mooi weer is gaan we op het terras. Heel vaak!’, vertelt Famke. Net als vorig jaar gaat dat vast-en-zeker-wel weer door maar misschien nog wel met beperkingen, vertel ik Famke. Famke: 'Ja, maar dat geeft niks.  Als we maar weer kunnen werken en feesten.’

Mensen, hou vol. Binnenkort kunnen we er om lachen. Halen we alle feestjes in. En kunnen we ons niet eens meer herinneren hoe het tijdens de coronacrisis was.  

Miranda Nolten-Westerhof