Columns

Toespraak

De eerste kranten van het nieuwe jaar barsten van de blikken in glazen bollen. Voorspellingen over wat er allemaal staat te gebeuren in 2021. Sportief, politiek (verkiezingen in maart!) en economisch.  Torenhoge verwachtingen. Het verlangen spat er af.  Het wordt allemaal mega en heel veel dit jaar. Logisch na een jaar waar de boel voor een belangrijk deel op slot zat.

Het wachten is nog op de nieuwjaarsspeeches van de burgemeesters. Ook op die van de onze. Mocht ik op de zetel van onze Dinkellandse burgervader zitten (ik stel me dat nu heel even voor, heerlijk), zou ik mijn toespraak als motto meegeven ‘de glimlach en de menselijke maat.’

Allereerst de glimlach. We nemen in 2021 afscheid van het korte lontje. Vorig jaar hoorden en lazen we overal dat de lontjes korter werden. Nu het vuurwerk definitief is gedoofd, zou ik oproepen om ook alle korte lontjes weg te gooien. Let wel even op: niet in de groenbak of bij het plastic, maar in de zwarte bak. En daarna toveren we allemaal een glimlach op het gezicht. Dreigt het korte lontje toch weer te gaan sudderen, dan ligt de vrolijke Zeurkalender van Peter van Straaten op het gemeentehuis voor u klaar. Ik scheur bij het krieken van de dag, jaar in, jaar uit, een blaadje af, waardoor ik altijd met een glimlach aan de slag ga. Dat gun ik als burgemeester, en dat ben ik nu heel even, iedereen.

Dan de menselijke maat. Ik zou erkennen dat we met alle ICT-systemen, die we inmiddels gebruiken, risico’s lopen. U, burger, dreigt steeds meer nummer te worden in plaats van mens. U moet uw verhaal bij ons kunnen blijven doen. Voor wie het is vergeten, dit heet een gesprek. Burgers, zo zou ik opmerken, dreigen, als we niet oppassen, kale lijstjes te worden die we ter controle afvinken, waarbij de persoon in kwestie niet meer wordt gezien. André Vis haalt in zijn interessante en tot nadenken stemmende betoog ‘Sudderend in zijn onvermogen’(de Twentse Courant van afgelopen zaterdag) Einstein aan: ‘Niet alles wat telt, kun je tellen’. Voltreffer!  Systemen zijn onmisbaar en benutten we steeds meer, maar als burgemeester van Dinkelland zou ik beloven dat de menselijke maat bij het verlenen van diensten en het beantwoorden van vragen nooit zal verdwijnen.  

Mijn uitsmijter zou luiden: dit jaar staan in Dinkelland de glimlach en de menselijke maat voorop, meer dan ooit tevoren.

Peter Weusthof                                                                                                          

 

Voor de inhoud van deze column is de auteur verantwoordelijk.