De Pauwervrouwen uit Rossum winnaars van de Grote Twentse Carnavalsoptocht aan het woord

“Per toeval”, lacht bestuurslid Silvia Moleman wanneer wordt gevraagd hoe de succesformule is ontstaan. Er waren twee dames uit Rossum die beiden rondliepen met een idee en dat hebben samengevoegd. Toen zijn er dames bij gevraagd die met z’n zevenen de organisatie op zich namen, en was er al snel een appgroep met 36 leden.” 

Pauwer in de mouwen

De eerste optochtdeelname volgde in 2020. “Het eerste jaar ging direct boven verwachting. De appgroep, en daarmee het aantal leden, groeide naar negentig. We maakten eigen ledenjasjes, speldjes, stickers, attenties etc. Ook hadden we ons eigen Pauwenlied met dans en een wagentje. In 2022 werden we officieel C.V. De Pauwervrouwen. We zijn een vrouwenvereniging waarbij iedereen welkom is, van jong tot oud. Daarbij hoef je niet uit Rossum te komen. Dat is natuurlijk wel de kern van de vereniging, maar via vriendinnen, nichten etc. zijn er door mond-tot-mondreclame ook veel leden buiten Rossum bijgekomen. We zijn ook heel blij met de mannen. Ze zijn geen lid want wij zijn een loopgroep voor vrouwen, maar wij kunnen niet zonder hun ondersteuning in techniek, vervoer etc. Per toeval is het opgestart door een aantal enthousiaste dames. Die mooie start is gebleven, we zitten elk jaar rond de negentig tot honderd leden waarbij er mensen stoppen en er nieuwe aanwas bijkomt. Onze vrouwen hebben allemaal ‘pauwer in de mouwen’ en we hebben een club om trots op te zijn als een pauw. Vandaar de Pauwervrouwen.” 

Van pauwen tot voetbalvrouwen

Pauwen was dan ook het eerste uitgangspunt voor het thema waarmee de vereniging in 2020 de straten van Rossum kleurde. “In Rossum liepen we de optocht in onze mooie gekleurde verenigingsjassen. Daar hebben we toen allemaal mooie dingen bijgemaakt met spreuken en muziek. Zo was er voor de groep een bordje met ‘pauwer on’ en achteraan een bordje met ‘pauwer off’. In Oldenzaal werd de optocht afgelast vanwege de harde wind. Een jaar later was het corona, maar werd de optocht later in het voorjaar gehouden. Gelukkig konden we ons toen alsnog laten zien met het pauwenthema. We zijn toen tweede geworden en wonnen de geinprijs. Het jaar erop wonnen wij met Weersvoorspelling: 100% kans op ‘Purple Rain’. Blijkbaar hebben we iets heel moois in handen waar we ook prat op gaan, want de daaropvolgende jaren wonnen we ook met de thema’s In vuur en vlam, Freaky Frauwleu en dit jaar dus met Vak P-auw: Wie skittert dit joar as voetbalvrouw.” 

‘We weten nooit waar het hele verhaal eindigt’

Aan de resultaten gaat een creatief proces met veel spontaniteit vooraf, zo vertelt Moleman. “Het thema begint met één zin en daar komt dan steeds een ding bij. Zoals het Purple Rain-thema begon met Prince. Die muziek ging dan weer door op paarse regen en allerlei weersomstandigheden. Bij ons is het niet gekaderd. We kijken heel breed en weten nooit waar het hele verhaal eindigt. Elk jaar komen er in de laatste week nog aanpassingen bij. Dit jaar kwam er op het laatst bijvoorbeeld nog een doel en bord bij. Vanuit elke werkgroep wordt de creativiteit gebruikt. Die energie is zo mooi! Heel veel vrouwen denken dat ze iets niet kunnen, maar ontdekken dan hun eigen kwaliteiten in een werkgroep. Je kunt je daarbij altijd verdienstelijk maken, ook als je bijvoorbeeld druk bent met werk en gezin. Wij hopen dat de jongere generaties vrouwen ook blijven aanhaken. Bijvoorbeeld wanneer ze druk zijn met kinderen, dan kunnen ze bij ons hun eigen carnaval vieren wanneer de kinderen wat ouder worden.” 

Onbeschrijfelijke sfeer

“Het gaat er vooral om dat je iets doet wat je leuk vindt”, vervolgt Moleman haar verhaal. “Er zijn werkgroepen voor dans, spreuk, hoofddeksels, bouw en attributen, schmink, sponsoren, naaien en catering. We zijn gezegend met verschillende locaties en de dans wordt elk jaar in twee avonden geoefend in de gymzaal. Onder het mom ‘niets moet, alles mag’ kan iedereen zich aansluiten bij iets wat zij leuk vindt. Dat plezier stralen we uit en merk je in de hele groep. Plezier en gezelligheid staan altijd voorop. Het is bijzonder wat dat doet met het sociale aspect. Als je hoort welke gesprekken er elke avond binnen de club worden gevoerd. Het is een onbeschrijfelijke sfeer. En we zijn trots op wat we elk jaar voor elkaar krijgen. Dat zorgt elk jaar voor enthousiaste reacties. Langs de kant zie je veel mensen meezingen of -dansen. Maar dat is niet alleen bij ons, maar eigenlijk bij alle groepen wel.” 

Plezier voorop

“Welnee joh!”, antwoordt Moleman resoluut op de vraag of de dames al druk zijn voor de titelprolongatie. “Wij zijn helemaal niet druk met prijzen. Natuurlijk doen we ons stinkende best en zijn we dolblij en vereerd wanneer we dan eerste worden, maar het plezier staat voorop. We zeggen altijd ‘er doen tien grote groepen mee, dus we eindigen sowieso in de top 10!’. We beginnen gewoon weer opnieuw en zijn nu benieuwd wat het nieuwe thema wordt. Wat de uitslagen worden zien we dan wel weer. Het mooiste moment is altijd de zaterdagochtend. Dan zijn alle werkgroepen klaar en komt buiten echt alles bij elkaar. Dat is het kersje op de taart waar geen prijs tegenop kan. Dan kunnen we met de optochten gaan knallen en genieten. Hoe we dat met z’n allen doen maakt ons met recht pauwen die trots zijn op hun club.”