Dinkelland Visie-huisschrijver Piet Jager op 88-jarige leeftijd overleden

Drieënhalf jaar geleden werd Piet getroffen door een herseninfarct. Door zijn afnemende gezondheid nam ook de frequentie van zijn artikelen logischerwijs af. Toch verschenen er ook in 2026 nog meerdere artikelen van Piet. Daarmee is hij meer dan een halve eeuw als freelance redacteur voor de Dinkelland Visie en het Denekamps Weekblad actief geweest. “Van de Dinkelbrug tot aan de Kanaalbrug is er bijna geen zaak waar ik niet over geschreven heb”, vertelde hij vaak trots. 

Friese roots 
De wieg van de bekende Denekamper stond echter in het hoge noorden: Pieter Bastiaan Jager werd op 18 maart 1938 geboren in het Friese Akkrum. Hij koos voor een carrière in het onderwijs en behaalde zijn onderwijzersakte aan de Kweekschool, de Pabo in Heerenveen. Vervolgens rondde hij met goed gevolg de studie voor de Akte J, lichamelijke opvoeding, af in Hilversum. Na het behalen van zijn diploma’s vervulde hij eerst nog zijn militaire dienstplicht. Op zeventienjarige leeftijd was Piet op jongenskamp op Vlieland. Daar trof hij de zestienjarige Hermien Hogemans uit Hengelo (Ov), die met haar vriendinnen op vakantie was. Ze maakten een strandwandeling en bleven elkaar nog jarenlang schrijven, wat uiteindelijk leidde tot verkering. Voor de liefde ging Piet na zijn dienstplicht aan de slag in het onderwijs in Hengelo. Als begenadigd voetballer was Piet sinds 1956 semi-prof voor SC Heerenveen. Na zijn verhuizing voetbalde hij voor VV Tubantia, destijds nog actief in het betaald voetbal. In 1963 kwam er een abrupt einde aan zijn carrière toen hij, in een wedstrijd tegen De Graafschap, een gebroken knieband opliep. 

Via het onderwijs naar Denekamp 
Na Piets revalidatie vonden hij en Hermien een huis, waarna ze in 1964 in Hengelo in het huwelijksbootje stapten. Bij het stadhuis kregen ze een erehaag van de Breemarsschooljeugd, aan wie Piet destijds lesgaf. Een jaar later werd oudste dochter Heleen geboren. De onderwijscarrière van Piet leidde het gezin in 1968 naar Denekamp, waar hij hoofd werd van de nieuwe openbare basisschool: de Dr. M.L. Kingschool. In hun nieuwe woning aan de Aronskelkstraat werd datzelfde jaar dochter Margit geboren. In 1972 werd het gezin gecompleteerd met de geboorte van Kitty. In 1975 werd Piet in Hengelo hoofd van de nieuwe Woolderschool. Later ging hij in Zwolle aan de slag voor de onderwijsinspectie en in de laatste tien jaar van zijn werkzame leven als communicatieadviseur voor de gemeente. De geplande verhuizing naar Zwolle ging, door ernstige ziekte van dochter Margit, nooit door. Dat betekende voor Piet achttien jaar lang dagelijks pendelen tussen Denekamp en Zwolle.

Grote maatschappelijke betrokkenheid 
In Denekamp stond Piet altijd midden in de maatschappij. Vrijwel iedereen herinnert zich Piet met pen, papier en fototoestel op pad voor de Dinkelland Visie. Is het daar niet van, dan is het wel vanwege zijn decennialange vrijwillige bestuurs-, redactionele en p.r. functies voor onder andere de Vriendenkring DOS’19 / SDC’12, het Oranje Comité, Natura Docet, Stichting Culturele Manifestaties Denekamp en de VVV. En niet te vergeten, tot voor ongeveer tien jaar, als langjarig schrijver (onder het pseudoniem Bas Jägermeister) over het carnaval in de voormalige gemeente Denekamp. In al die jaren werkte hij mee aan talloze jubileumboeken en -kranten voor verenigingen uit Denekamp. Van 1990 tot en met 1994 was hij actief als raadslid voor Democratisch Denekamp. Vanwege die vele en diverse inzet werd Piet Jager in 2000 Koninklijk onderscheiden. Daarnaast werd hij door Vereniging Vrienden Natura Docet benoemd tot erelid en door SDC’12 tot lid van verdienste.  In 1999 ging Piet met pensioen. Met echtgenote Hermien woonde hij toen, na eerder in de Aronskelkstraat en de IJsvogel te hebben gewoond, aan de Braamhof. Hier woonden ze – mede door de hulp van hun naaste noabers en dochters die alle drie in het westen wonen – ook na Piets herseninfarct nog altijd zelfstandig. Naast zijn drie dochters, was Piet trotse opa van vier kleinkinderen. 

Drukkerij van Barneveld is Piet bijzonder dankbaar voor zijn grote inzet sinds de oprichting van dit weekblad en wenst zijn vrouw Hermien en dochters Heleen, Margit en Kitty veel kracht toe bij dit grote verlies.