Echtpaar Nijland-Tijhuis zestig jaar getrouwd

In de begintijd van de oorlog, op 7 december 1940, werd Franciscus Nijland geboren in de binnenstad van Oldenzaal. Na één broer en één zus werd Frans geboren. Er waren moeilijke thuisomstandigheden in die tijd waardoor alle drie kinderen bij een verschillend boerengezin in Fleringen werden ondergebracht. Frans was zelf nog maar een baby toen hij bij zijn pleegouders, de familie Tulk, terecht kwam. Zij hadden zich eerder al ontfermd over hun nichtje Riet, nadat haar vader was omgekomen in de oorlog. Het echtpaar Tulk kreeg zelf geen kinderen, maar behandelde Riet en Frans als hun eigen kinderen. Frans kijkt dan ook terug op een gelukkige jeugd in Fleringen. “Ik ben er als baby gekomen en ging er op mijn 25e weg toen ik ging trouwen. Ik groeide op met Riet. Mijn eigen broer en zus zijn ook opgegroeid in Fleringen. Het was een fijne tijd op de boerderij. Ik heb er gevoetbald en ging er naar de lagere school. Daarna ging ik naar de ambachtsschool in Almelo om metselaar te worden.”

Oorlogskinderen op de boerderij ondergebracht

Ook Maria Gezina Tijhuis zag het levenslicht in de beginjaren van de oorlog. Op 24 april 1941 werd als vijfde kind geboren op een boerderij in Langeveen. Na Marietje werd er nog een tweeling geboren, waardoor het gezin uiteindelijk bestond uit zeven kinderen, waarvan twee meisjes en vijf jongens. De geboorte van de tweeling was tegelijkertijd een tragisch dieptepunt voor het gezin. Marietjes moeder stierf namelijk op slechts 42-jarige leeftijd in het kraambed. “Zeven kinderen zonder moeder op de boerderij kon in die tijd niet. Twee jongens bleven op de boerderij om te helpen en de rest werd ondergebracht bij familie en noabers, zoals dat ging in de oorlogstijd. Ik was vier jaar toen ik bij de familie Geerdink op de boerderij in Geesteren kwam. Daar waren ook drie neven en een nicht van mij, maar die waren al een stuk ouder. Ik heb een goede jeugd gehad in Geesteren, waar ik ook naar de lagere school ging”, vertelt Marietje. 

Van instuif naar ‘oalwerwetse brulft’

Na de lagere school ging Marietje naar de huishoudschool in Tubbergen, waar ze vervolgens ook ging werken in de confectie. Ondertussen werkte Frans als allround metselaar bij Olde Rikkert in Oldenzaal. Uiteindelijk troffen ze elkaar voor het eerst in Fleringen. Frans: “Het was een instuif, zoals ze dat noemden, bij Café Fox. Daar hebben we met elkaar gedanst. We waren nog jong, 18 jaar. We hebben zeven jaar verkering gehad, waarbij we vaak naar elkaar fietsten, en zijn op ons 25e getrouwd.” Op 4 juni 1966 trouwden Frans en Marietje op het gemeentehuis in Tubbergen. Op 6 augustus in datzelfde jaar traden ze in het huwelijksbootje in de Pancratiuskerk te Geesteren. “Eerst kwam de fotograaf, toen begon het om 10.00 uur in de kerk en daarna gingen we met z’n allen op het café aan, naar Kottink. Eerst met z’n allen een broodmaaltijd en ’s avonds, na het diner, het feest. Een ‘oalerwetse brulft’”, lacht Marietje. 

Puzzels en volières

In de Gunnerstraat in Weerselo was een nieuwe woning in aanbouw, maar degenen voor wie gebouwd werd haakten af. Als metselaar zag Frans zijn kans schoon om het helemaal naar eigen wens af te bouwen, en zo trok het kersverse echtpaar in hun nieuwe woning in Weerselo. In hun huwelijk verwelkomden Frans en Marietje vier kinderen, Ilonka, Wilma, Richard en Stefan. Tot de geboorte van Ilonka werkte Marietje nog in de confectie in Weerselo. Na negen jaar bij Olde Rikkert werkte Frans nog bij verschillende aannemers, waaronder Haarhuis in Albergen, en haalde hij zijn pensioen bij Warmes uit Lattrop. Toen de jongens bij UD voetbalden, was Frans er actief als jeugdleider. Zijn andere passies zijn vissen en vogels. Hij werpt nog regelmatig een hengel uit en is dagelijks bezig met zijn volière.  Marietje vermaakt zich dagelijks met het huishouden, tuinieren, puzzelen en vaste tv-programma’s. Altijd samen met hondje Nala. Ook mocht ze vroeger graag op de kleinkinderen passen.

Gelukkig met de (klein)kinderen en Nala

 Een inktzwarte periode in de familie was de ziekte van Wilma. Na een moedige strijd van 17 jaar tegen een slopende ziekte overleed ze vier jaar geleden op slechts 52-jarige leeftijd. Ze liet twee dochters na. Ondanks dit grote verlies putten Frans en Marietje veel kracht uit hun kinderen, kleinkinderen en de warme herinneringen aan Wilma. “Onze dochters hebben beide twee kinderen gekregen: Jurre, Merle, Madee en Ninthe. Gelukkig hebben we met iedereen goed contact en zijn zij er zondag ook bij. Thuis hebben we ons hondje dat ons bezighoudt (chihuahua Nala, red.) en bevalt het ons hier na zestig jaar huwelijk nog altijd heel goed”, besluit het echtpaar.