Terug
column guido tijman.jpeg Guido Tijman

Alleluja, alleluja, laat ons zingen

COLUMN - Het hout en paasstaken zijn zorgvuldig uitgezocht en de eieren zijn bijeengegadderd. De Poaskearls van Oatmössche en Judas & Iskariot van ’n Doarp hebben hun eerste taken inmiddels volbracht. En dat betekent dat we in de Goede Week zitten. De Goede Week begon toen Jezus op zijn ezel Jeruzalem binnentrok en mensen langs de kant stonden te jubelen – Palmpasen. De Hosannastemming sloeg snel om toen een paar muiters het nodig vonden om Hem te verlinken, waarna de lijdensweg en kruisiging volgden. Dat is dan weer een iets minder goede week, zou je zeggen. Gelukkig weten we inmiddels dat het goed afloopt. En dus kunnen we straks allemaal weer een stap richting obesitas zetten door de vastentrommelkes in een keer leeg te schransen en daarbij nog een lading chocoladehazen en -eieren naar binnen te werken. En dan hebben we het nog niet over de brunch en de recordpoging eieren eten gehad. Maar wie geluk heeft moet zijn eieren zoeken en kan daarmee nog een paar calorieën kwijt.

Guido Tijman |

Afijn, de Goede Week begon met Palmpasen. En onze paastradities ook. Eerst is er, aansluitend op de kerkdiensten, de Palmpasenoptocht. Vroeger mochten we zelf een Palmpasenstok maken. Of in ieder geval materialen aangeven aan onze vaders die het maakten. Versieren lukte dan wel weer zelf. Nadat we in de St. Jozefkerk met onze mooie Palmpasenstokken konden shinen, moesten we ze naar ouderen in Noord Deurningen brengen. Prachtig sociaal initiatief, maar als kind toch een beetje een dubbel gevoel om je fraaie stok weg te moeten geven. Gelukkig zat het snoepgoed vooral in het vastentrommelke en hing er in de Palmpasenstok meer decoratie en fruit. Laten we het er maar op houden dat de sociale gedachtegang destijds nog niet was volgroeid. 

En dan het eiergadder’n. Trrrrrring. Trrrrrrrring. Het net iets te vaak en te enthousiast aanbellen wordt, na het openslaan van de voordeur, meteen goedgemaakt wanneer een groep bengels hun paasliederen begint in te zetten. Eier, eier, geld is ok good. We worden uitgenodigd om de paasgebruiken – hoalt haal’n, poasstaak slepp’n en de ontsteking van het paasvuur – bij te wonen, en er wordt om een bescheiden bijdrage gevraagd om deze in stand te houden. De kinderen hebben doorgaans meer geluk dan ik vroeger na de Palmpasenoptocht had en mogen een greep doen in de snoeptrommel. Ondertussen weten ze al precies welke kleur papier bij welke soort chocolade-eitjes hoort. Terwijl de laatste kinderen alleen nog met puur moeten doen, staan de eerste alweer bij de buren. Al snel rent de rest erachteraan. In de verte horen we ze zingen: Daarom, kommet daarom, stervelingen, Alleluja, alleluja, laat ons zingen.

Nu wil het toeval dat ze in Noord Deurningen twee paasvuren hebben en de scheidslijn daarvan bij ons langs de Venweg loopt. En dus hebben wij het geluk dat er op Palmzondag altijd twee verschillende groepen eiergadderaars aan de deur komen. Trrrrrring. Trrrrrrrring. Een half uur later. Andere kinderen, dezelfde taferelen. Eier, eier, geld is ok good. Het mag wat kosten.