Echtpaar Doevelaar-Engelbertink viert briljanten huwelijk

Herman Doevelaar werd op 15 februari 1933 geboren aan de Vliegveldweg in Lonneker. Het gezin bestond uit maar liefst tien kinderen, waarvan Herman de derde was. Met vijf jongens en vijf meisjes was het gezin precies in balans. In het volle huis beleefde Herman een prettige jeugd.

De oorlog staat hem nog wel helder op het netvlies. “Toen ik op 10 mei 1940 opstond, liep mijn moeder al vroeg naar ons toe en zei ‘de oorlog is begonnen’. De vaders verstopten zich, want de Duitsers kwamen een razzia houden en namen alle mannen mee. De kappen van de woningen moesten eraf, alles moest lager gemaakt worden voor de vliegtuigen. Vliegveld Twente was bezet door de Duitsers, wij zagen alle vliegtuigen dalen en opstijgen. Het bombarderen van Enschede heb ik ook gezien.”  

Vader en meester 
Hermans vader was onderwijzer in Lonneker. Dat leidde tot een bijzondere situatie toen Herman er zelf naar de lagere school ging. “In de vijfde klas kreeg ik les van mijn vader. Maar er werd geen onderscheid gemaakt. Ik was gewoon een leerling en moest huiswerk maken. ’s Ochtends moest ik laten controleren of mijn huiswerk was ondertekend bij mijn eigen vader, terwijl hij het de avond ervoor nog had ondertekend.” Na de lagere school ging Herman naar de ambachtsschool in Enschede, waar hij leerde voor timmerman. Herman werkte voor verschillende aannemers als timmerman, maar werkte tussendoor ook nog als pluimveeselecteur. “Er waren vijf molenaars die voer leverden aan klanten, de Vereniging van Molenaars. Daar werkte ik voor. Als er klachten waren bij het pluimvee, dan moest ik erheen. Soms op de fiets van Denekamp naar Haaksbergen. Bij de boeren haalde ik de goede en slechte kippen uit elkaar en controleerde ik bij klachten en ziektes wat er aan de hand was.”

Tommies in de schuur
De wieg van Marietje Engelbertink stond op 8 april 1937 in Denekamp. Samen met haar tweelingbroer Frans was Marietje de laatste van de zeven kinderen, bestaande uit vijf jongens en twee meisjes. Marietje woonde op een boerderijtje met het adres BD53, de huidige Diekmanweg. “Dat was toen nog een landweggetje. We konden er mooi buitenspelen. We deden veel oude spellen en verder kwamen we eigenlijk nergens.

Zelfs in de oorlog gingen Frans en ik het veld in om zilverpapier te verzamelen. Dat werd uit het vliegtuig gegooid om de radar te verstoren. Maar de zaterdag voor Pinksteren werd er ergens ontzettend gebombardeerd. We waren ’s avonds in de teil geweest en daar kon je goed op slapen. Met de tweeling werden we toen wakker in de sloot, waar we uit voorzorg neer waren gelegd. We zagen ook allerlei vliegtuigen overvliegen. Ook het brandende vliegtuig dat in Lattrop is neergestort. De bevrijding werd met een hele groep gevierd rondom het huis. De Tommies (Engelse soldaten, red.) waren in de schuur aan het koken en thee aan het zetten. Ze kwamen ook elke week met de auto sigaretten uitdelen. Ze wilden deze graag ruilen tegen eieren, dus die nam ik in het schortje mee”, aldus Marietje.

Bruiloft bij De Kul
Na de meisjesschool in Denekamp specialiseerde Marietje zich in naai- en verstelwerk. Ze haalde diploma’s en ging werken in haar vakgebied. In die tijd ontmoette ze Herman bij Peijhuis in De Lutte. Ze weet het nog goed: “Het was 14 augustus 1956 en we gingen ’s avonds dansen. We kregen verkering en na 4,5 jaar zaten we op oudejaarsdag 1960 in het gemeentehuis van Denekamp om te trouwen. Op 21 oktober 1961 volgde het kerkelijk huwelijk in de Sint Nicolaaskerk in Denekamp, met aansluitend de bruiloft bij De Kul. Het kersverse echtpaar trok in bij het ouderlijk huis van Marietje. Aan de Diekmanweg verwelkomden Herman en Marietje hun oudste zoons Fred en Rik. In 1965 kregen zij een nieuwbouwwoning aan de Burgemeester Wyniastraat. Hier werd het gezin gecompleteerd met zoon Harold en dochter Martina. Inmiddels woont het jubilerende echtpaar nog altijd gelukkig in de Burgemeester Wyniastraat en hebben zij zeven kleinkinderen en drie achterkleinkinderen.

Verstelwerk in het schuurtje
Terwijl Herman als timmerman en pluimveeselecteur werkte, werkte Marietje 25 jaar voor Wortelboer Mode uit Denekamp. “Ik deed verstelwerk. Er werd hier mannenkleding gebracht en die maakte ik dan in het schuurtje. Dat was heel wat. Soms waren er dagen waarop er wel dertig broeken kant en klaar gemaakt werden. Met vier kinderen moest er ook nog wel geld op de plank komen. Tot ze 16 waren naaide ik ook alles voor hen. Broeken, jassen enzovoorts.” Na zijn vervroegde pensioen werd er in het dorp nog vaak een beroep gedaan op Hermans handigheid. “Ik werkte veel met Busscher. Voor heel veel winkels in Denekamp heb ik nog de vloeren en plafonds gelegd. Ook heb ik met een paar mensen het spoorhuisje nog helemaal verbouwd. Daar hangt nog een tegeltje bij van wie dat gedaan heeft.” Daarnaast hield Herman altijd kippen, vogels en duiven, terwijl Marietje zich vermaakte met tuinieren. Inmiddels doen zij het wat rustiger aan en bezit Herman nog één kanarie.

Het echtpaar is vooral dankbaar dat zij op hun leeftijd nog altijd gelukkig in hun eigen woning wonen.