Op een waardige en indrukwekkende wijze had de Dodenherdenking in Weerselo weer plaats op 4 mei, waarvoor opnieuw een goede belangstelling was.
Om 19.20 uur werd onder klokgelui begonnen met een Stille Tocht vooraf gegaan door de St. Remigius Harmonie. Vanaf het kerkplein voerde de route via de Remigiusstraat en de Aanleg terug naar het kerkplein. Onderweg sloten zich nog veel mensen bij de stoet aan. Terug op het kerkplein volgde bij het monument de herdenkingsplechtigheid.
Tonnie Löbker verwelkomde hier alle aanwezigen, waaronder veel kinderen. ’4 mei is een moment van bezinning en een eerbetoon aan tolerantie. Ieder jaar willen we daar woorden aan wijden, woorden over vrijheid in een land waarin je zo vrij bent dat alles mogelijk is, alles beschikbaar is, alles binnen handbereik en alles is toegestaan. We herdenken opnieuw op waardige wijze de zeer vele ontelbare burgers en militairen, van het Koninkrijk der Nederlanden, die in ons land en in Nederlands Indië en waar ook ter wereld zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, zowel in oorlogssituaties als bij vredesoperaties. Herdenken krijgt pas betekenis wanneer wij bereid zijn de donkere bladzijden uit onze geschiedenis onder ogen te zien. Deze herinneringen van het verleden dragen immers een missie voor ons vandaag’, zo betoogde spreker. Hij merkte op dat wereld van vandaag anders is dan die van de jaren veertig, maar ook overeenkomsten kent. ‘Oorlogen, spanningen en machtsconflicten zijn nog steeds aanwezig en dichtbij’, zo betoogde Löbker met een verwijzing naar de oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten, een groeiend antisemitisme en de toenemende spanningen tussen grootmachten’.
Hierna zong het koor Acoustique twee passende liederen en werden door Ties, Hanne en Isa, leerlingen uit groep 8 van de Aloysiusschool zelf gemaakte gedichten voorgedragen.
De jaarlijkse Herdenkingsrede werd deze keer uitgesproken door Paul van der Tas, voorzitter van de Dorpsraad. Hij herinnerde eraan dat de oorlog ook in en rond Weerselo diepe sporen heeft nagelaten, niet altijd zichtbaar maar wel aanwezig in verhalen, die zijn doorgegeven. Verhalen over onderduiken, schaarste en verlies, over mensen die werden weggevoerd en niet terugkeerden. Maar ook over moed en mensen, die onderdak boden, voedsel deelden en andere hielpen, vaak met gevaar voor eigen leven. Spreker wees er verder op, dat herdenken meer is dan terugkijken en dat het ook is proberen te begrijpen. Daarmee legde hij een verband met het jaarthema 2026 ‘Van geschiedenis naar heden – leren begrijpen’. ‘Als samenleving zijn we collectieve erfgenamen van de generaties, die de Tweede Wereldoorlog meemaakten. Juist daarom dienen we nog iets toe te voegen aan herdenken en vieren’, aldus spreker. Hij wilde niet alleen terugkijken maar ook vooruitzien. Daarom prees hij de kracht van het samen doen in dorp Weerselo en noemde als voorbeelden de betrokkenheid van mensen, de inzet van vele vrijwilligers, het omzien naar elkaar en het verantwoordelijkheidsgevoel van de gemeenschap. Van der Tas eindigde met de wens: ‘Laten we ons voornemen, ieder op onze eigen manier, bij te dragen aan een dorp, een land en een wereld waarin vrijheid is voor iedereen. Dan pas hebben we de geschiedenis echt begrepen’.
Na kort klokgelui werd de Last Post gespeeld door Henry Kleine Wiecherink, gevolgd door twee minuten stilte. Onder het Wilhelmus werd de vlag gehesen door Arjan Weiden daarbij geholpen door Ties Stevelink en Lenn Reinink, twee kinderen uit groep acht. Onder muzikale klanken van het harmonieorkest volgde de krans- en bloemlegging door wethouder Cel Severein en raadslid Thimo Busscher namens de gemeente Dinkelland, Tineke Kleine Wiecherink en Gerard Weiden namens de beide kerken, Maroeska Vennegoor en Louis Pouwel namens het Oranjecomité, Paul van der Tas en Gerard Meijer namens de dorpsraad en Rohan Poffers en Stephanie Spanjer namens Jong Nederland. Jeugdleden en leiding van Jong Nederland plaatsten kaarslichten aan de voet van het monument. Tenslotte was er een defilé van alle aanwezigen langs het monument.
Voor het laatste onderdeel van de Herdenking verplaatste het gezelschap zich in stilte naar het kerkhof, opnieuw vooraf gegaan door de St. Remigius Harmonie. Hier voerde Janneke Brummelhuis, lid van de werkgroep Dodenherdenking, het woord. Zij gaf een uitvoerige duiding met informatie over de slachtoffers van de 2e Wereldoorlog, die op het kerkhof begraven zijn. Weer droegen drie kinderen, Feline, Sofie en Sofia, van groep 8 een eigen gedicht voor.
Kinderen van Jong Nederland legden bloemen en kaarsen op de oorlogsgraven van drie Weerselose gevallenen (Gerardus Booyink, Bernardus Plegt en Bernardus Welman), twee Canadese militairen (Reginald Allen en William Kilpatrick) en vijf onbekende Britse vliegers. Deze graven zijn geadopteerd door de leerlingen van groep 8. Zij hadden ook nu weer gezorgd voor keurige grafmonumenten aangekleed met veel bloemen door de lokale Tuingroep vrijwilligers. De harmonie zorgde intussen weer voor toepasselijke muziek.
Tenslotte werd de herdenkingsceremonie afgesloten door Tonnie Löbker. Hij memoreerde de goede belangstelling en het opvallend groot aandeel van kinderen en jongeren, die veelal met hun ouders de herdenking bijwoonden. ‘DIt biedt een hoopvol perspectief’, was zijn positieve constatering. De presentator bedankte alle aanwezigen en allen, die aan de voorbereiding en de uitvoering hadden meegewerkt. Een speciaal bedankje was er voor alle kinderen. Hij eindigde met de wens ‘dat we ons blijven inspannen de herdenking in ere te houden, opdat we ons blijven herinneren en onze vrijheid blijven koesteren’.
Het was een heel ingetogen, waardige en respectvolle herdenking, uitstekend voorbereid en georganiseerd door de Werkgroep Dodenherdenking Weerselo.