Koale kak te kakken gezet

Geen beter volksvermaak dan het ridiculiseren van de ‘elite’. Of, zoals Wim Kieft het zou zeggen, mensen die net iets te veel in zichzelf zijn gaan geloven. De Romeinen hadden er al veel schik aan om met muurschilderingen, toneel, gedichten en andere satire de spot te drijven met machthebbers, poenscheppers en ander decadent volk dat meende boven anderen te staan. De Britten zijn er ook goed in met legendarische komedies als Fawlty Towers en Keeping Up Appearances met Hyacinth Bucket (“Bouquet!”). In Nederland hebben we veel lol gehad om Jiskefet, Gooische Vrouwen en New Kids. Maar de leukste (naar mijn bescheiden mening) blijft dus Flodder. Iconische personages en een heerlijk contrast tussen de aso’s en kakmadammen en corpsballetjes maken de serie. En in de provincies vinden we het nog nét wat leuker. Niet voor niets zien we het ook terug in vrijwel alle buuts en streekcabaret. Het aloude onderbuikgevoel van het hoogoetdehals- of hete-tuffel-in-de-strot-proatend Randstadvolk dat neerkijkt op de boertjes uit het Noorden, Oosten en Zuiden zorgt voor het extra leedvermaak. De hele zoutmolen mag leeggestrooid worden wanneer de koale kak te kakken wordt gezet. Want ook zij kunnen uitglijden over een bananenschil en zijn niets meer of minder dan de rest. En zo bevat zelfs een platvloerse serie rondom Kees Flodder nog een wijze levensles.