COLUMN - Van kerst tot en met carnaval hebben we een keer kunnen schaatsen en meerdere keren kunnen genieten van een winterwonderland. Op Rosenmontag konden er nog sneeuwpoppen gebouwd worden. Voor de liefhebbers was het een Gouden Winter. Ook voor de niet-liefhebbers die liever bij de kachel voor de buis zitten. Tenminste, wanneer zij van sport houden. Want ik heb het niet over schaatsen op het Bergvennen of langlaufen bie Vetmoat, maar over de Olympische Winterspelen in Milaan-Cortina. Twintig medailles voor ons koude kikkerlandje! Met tien gouden, zeven zilveren en drie bronzen plakken zijn we de op twee na beste ter wereld. ‘We’ ja, want zelfs nu de polarisatie een kookpunt bereikt is het sport die verbroedert en oude en nieuwe zuilen eensgezind trots laat zijn op ons land.
De Olympische Spelen zijn het ultieme evenement waar jongens- en meisjesboeken geschreven worden. Wat te denken van Jutta Leerdam die, na kwalificatiepech, het Olympisch record aan snot schaatst en haar verloofde showbokser laat verbleken in de schaduw van een échte sportheld. Of Femke Kok die er met zilver naast stond en later op de 500 meter de rollen omdraaide. Jens van ’t Wout die maar liefst drie medailles pakte en naast broer Melle op het podium stond. Ook Xandra Velzeboer stilde haar goudkoorts met twee eerste plaatsen. Of de ‘oude krijger’ Jorrit Bergsma die op veertigjarige leeftijd, na een bronzen medaille, bij de massastart nog eens het hele deelnemersveld zijn hielen laat zien. Zoveel nieuwe verhalen van oude en nieuwe schaats- en shorttrackhelden. Maar het mooiste boek was misschien wel voor Antoinette Rijpma-De Jong. Vroeger door bullebakken van de fiets getrokken, richtte ze als topsporter haar eigen antipestfoundation op – en wint nu als outsider goud op de Olympische Spelen! Maar wellicht bekijk ik het als mede-ginger dan door een gingerkleurige bril.
Tragiek was er ook: onze Twentse Joy Beune die slachtoffer werd van een volkomen idioot kwalificatie-experiment waardoor ze, na vier jaar alles te hebben opgeofferd, geen eerlijke kans kreeg op individuele medailles. Na vier jaar alles te hebben opgeofferd liggen leed en victorie dicht bij elkaar. Winterkoningin Lindsey Vonn proefde vaak victorie, maar beleefde een trieste aftocht per traumahelikopter. Joep Wennemars deed niets fout en lag op medaillekoers, tot zijn Chinese tegenstander geen voorrang verleende en hem afsneed. Ook dat hoort bij topsport. Maar de sluitingsceremonie is geweest, dus we kunnen gerust weer naar de afhaalchinees. Heerlijk met het bord babi pangang op schoot nagenieten van de compilatie van onze beste Winterspelen ooit. En vooruit, zelfs sambal bij. Voor de niet-liefhebbers van winter én sport is er óók goed nieuws: met het verdwijnen van de nachtvorst en de dubbele cijfers overdag gaan we in rap tempo naar het voorjaar.
![VHC aankondiging Op en rond de essen[1].jpg](https://www.dinkellandvisie.nl/files/202502/dist/ad42bebc70324f1e3a36ad065e8d5128.jpg)
