Met zijn aanstaande debuut als eenling kan Arnold Tukkers alle categorieën in de carnavalsoptocht afvinken

Dat doet hij met het thema Boeskoolstad gaat bouwen op de maan, want de deal met Dinkelland is van de baan. Met een grijns licht Tukkers zijn onderwerp toe. “Ik werk als educatief medewerker bij de Cosmos Sterrenwacht in Lattrop. Dus wou wat met sterretjes en maantjes doen. En een politiek thema, dat vind ik altijd leuk. Ik ben altijd nieuwsgierig en volg het nieuws op de voet. Het nieuws van de uitbreidingsplannen van Oldenzaal sloeg in als een bom. Het is eigenlijk een knipoog en lange neus naar Oldenzaal. Ik kan het thema ook in Oldenzaal doen zonder dat ik iets hoef te veranderen.” 

Oma carnaval

Op de keukentafel liggen al vele kleurrijke foto’s klaar. “Je zou het niet zeggen, maar ik ben geen carnavalsvierder pur sang”, lacht Tukkers. Maar het carnaval vieren zit wel in het bloed. Zoals je op de foto’s kunt zien heb ik het ouderlijk huis overgenomen. Hier zijn we met vier boers en twee zussen opgegroeid. Onze moeder Johanna (roepnaam Jo) was heel goed met kleding en naaien. Wij hadden altijd allemaal originele carnavalskleding aan die zij had gemaakt. Zij vond het heel leuk om de pakjes te maken en dat kon zij ook heel goed. Vroeger had je in Denekamp C.V. De Veldmuuskes. Zij zaten altijd bij café Hövels aan de Brinkstraat. Mijn oom Jan was daar de oprichter van. Net als mijn broer Bennie is hij er Graaf geweest. En mijn andere broer, Eddy, is er ook hoogheid geweest. Opa Jan en oma Dien waren ook erg betrokken en zijn lid van verdienste geweest. Dat was in de jaren ’60 toen ik opgroeide. Oma was in die tijd ook oprichter van het kindercarnaval in Denekamp. Ze werd ‘Oma Carnaval’ genoemd.” 

‘Jullie zijn Moortjes’

In die tijd maakte Tukkers ook zijn debuut als optochtloper. “Het was eind jaren ’60 en ik was een jaar of 8, 9. In Zuid-Spanje had je vroeger de Moren die de baas waren. Mijn moeder had daar pakjes van gemaakt voor mijn broer Rudi en mij en zij ‘jullie zijn Moortjes’. In deze tijd zou dat trouwens niet kunnen”, lacht Tukkers. Ik was altijd tweeling met mijn broer Rudi. Soms hadden we ook pakjes die heel warm waren met een tulband of die niet goed konden bewegen. Toen mijn kinderen op de Kingschool zaten deden we als ouders ook mee met de optochten in Denekamp en Oldenzaal. Destijds was er een enorme rel in Oldenzaal om de grote steen die vervoerd moest worden. In de gymzaal hadden we een grote Mondriaan hangen. Die namen we mee naar Oldenzaal met het thema Om oe het leed van den steen te verzacht’n, wilt wie oe diss’n Mondriaan wa verpacht’n. Toen zijn wij eerste geworden bij de kleine groepen en wonnen we ook de geinprijs.”

Alle categorieën afgevinkt

“Ik denk dat ik zo’n 25 keer heb meegelopen”, vervolgt Tukkers zijn verhaal. ”Vaak met de Kingschool. Later ook één keer met de wagen en loopgroep van de Nachtuulkes, waar nog 13 jaar als DJ heb gedraaid. De laatste jaren loop ik vaak mee met de groep van het Aveleijn. Na de komende optochten heb ik alle soorten meegelopen en kan ik elke categorie afvinken. Oja, en met de buurt hebben ook al een keer de eerste prijs gewonnen met de straatversiering. Telt dat ook mee?”, vraagt Tukkers terwijl hij weer in lachen uitbarst. 

Knopje gaat om

Het plezier is tekenend voor wat de Denekamper drijft om met de optocht mee te lopen. “Ik doe niet mee om een prijs te winnen, maar omdat ik het leuk vind. Gewoon lopen, hupsakee! Ik merkte wel dat het grote, massale niet past bij mij. Bij de Amaliahof doe ik ook vrijwilligerswerk voor mensen met een beperking. Om met die groep mee te lopen, dat heeft wel echt mijn hart gestolen. In een groep loop je wel anoniem, als eenling ben je best wel kwetsbaar. Iedereen ziet je en denkt ‘daar komt die Tukkers ook weer aan’. Als je er dan als een zoutzak bij gaat lopen wordt het niet wat. Maar ik geniet er wel van. Als het begint, dan gaat het knopje om en doe ik ook gek. Bij goed weer is de beleving langs de kant ook bijzonder. Dan krijg ik een adrenalinekick van het lopen. 

Einzelgängeroptocht

Als liefhebbers van carnavalsoptochten houdt Tukkers ook van creativiteit. “Ik wil graag iets interactiefs bedenken met het volk. Om iets te verzinnen en te knutselen vind ik leuk. Dan wordt het een bolderkarretje met een thema. Zoals nu een astronautenpak met maantjes erop en dat soort gekke dingen. Dan heb je wat te doen in de wintermaanden. Belangrijk is dat het origineel is en geen copy-paste. De oude optochten van Oldenzaal en Limburg en Brabant staan allemaal online. Ik zou de jury ook aanraden om die te bekijken voor de beoordeling op originaliteit. Mijn vrouw en ik zijn fan van Rowwen Hèze en komen vaak in Limburg. De beleving van carnaval is daar heel anders. Die slaan allemaal aan als ze twee noten van ‘Sjoenkel muziek’ horen. Daar hebben ze ook de jaarlijkse Einzelgängeroptocht. Dat is met 111 eenlingen en zonder muziek. Heel bijzonder, het hele plein staat van vol originele dingen.” 

Goed voor de gemeenschap

“Ik vind het fenomenaal wat er in de loodsen gebeurt. Het bouwen is veranderd en de kwaliteit van de praalwagens ligt veel hoger dan vroeger. Ik vind de Greunen ook een echt voorbeeldclub, als je ziet wat daar allemaal uitstroomt aan bestuurs- en organisatietalent voor het dorpsfeest etc. Ook heb ik een zwak voor de kleinere verenigingen die mooie dingen laten zien zoals Droadneggel & Schupp’ndrieters, de Waterpönskes en de Kanaalratten. Dat is goed voor de gemeenschap. Ik hoop dat het weer een beetje goed is zodat we mooie optochten tegemoet gaan”, besluit Tukkers enthousiast. 

Op de foto’s een jonge Arnold en Rudi Tukkers in de carnavalspakjes van hun moeder en een recentere foto van Arnold en Elise tijdens de optocht.