Sientje Groeneveld-Ribberink viert honderdste verjaardag op vertrouwde boerderij

Gezina Berendina Ribberink werd op 24 oktober 1926 geboren op de boerderij met het adres ‘Tilligte 65’, dat later de straatnaam ‘Beusemkolkweg’ kreeg. Sientje was het derde kind in een gezin van zeven kinderen, met drie broers en drie zussen. “Op de boerderij en in het huishouden moesten we altijd meehelpen en -werken. Ook met de koeien melken. Maar we waren ook altijd aan het spelen met de kinderen op de boerderij. We hebben altijd een fijne jeugd gehad met z’n allen”, blikt Sientje terug op haar jongere jaren. 

Hard werken
Sientje maakte de oorlogsjaren bewust mee, maar op de boerderij van de familie Ribberink bleef het relatief rustig. Een dieptepunt volgde na de oorlog. “Ons ma is op 59-jarige leeftijd overleden, toen ik 25 was. Na haar overlijden moesten we allemaal meer gaan doen in het huishouden om het op te vangen. Na de lagere school in Tilligte ben ik naar het klooster in Noord Deurningen geweest waar ik leerde koken en naaien en zo. Je moest van alles kunnen. Ik ging bij andere mensen met kleine kinderen werken in het huishouden. Maar ik ging nooit in betrekking, want ’s avonds ging ik thuis op de boerderij weer aan het werk.” Sientjes oudste broer nam uiteindelijk de boerderij over. Inmiddels is het geen actieve boerderij meer, maar het erf is nog altijd in handen van de familie Ribberink. 

Hoonder haal’n
Nog altijd lacht Sientje geheimzinnig wanneer er gevraagd wordt hoe het ooit begon tussen haar en haar latere man Gerard Groeneveld. “Gerard woonde aan de Ottershagenweg in Tilligte en was een jaartje jonger, dus we kenden elkaar al van school”, is het enige wat loskomt, ondanks pogingen van haar familie om te achterhalen of er gedanst was bij Ten Dam of Koapman. Gedanst bij Koapman werd er wel op de bruiloft. In 1957 traden Sientje en Gerard na zeven jaar verkering in het huwelijksbootje. Eerst voor de wet op het gemeentehuis in Denekamp en vervolgens in de Simon en Judaskerk in Tilligte. Aansluitend werd het huwelijk gevierd bij Ten Dam en ’s avonds bij Koapman. “Een ouderwetse brulft met alles erop en eraan. Ook alle tradities zoals het hoonder haal’n”, zo herinnert Sientje zich. In het kleine Tilligte waren de families Ribberink en Groeneveld groot. Een broer en zus van Sientje trouwden zelfs met een zus en broer van Gerard. Daarmee waren er maar liefst drie huwelijken tussen beide families.

‘Oons Sientje’
Na het huwelijk trok Sientje in bij Gerard op de boerderij aan de Ottershagenweg. Zoals in die tijd niet ongebruikelijk leefden ze met meerdere familieleden onder één dak op het erf. Gerard kwam uit een gezin van negen kinderen. Drie broers van Gerard bleven er nog wonen en noemden Sientje altijd liefkozend ‘Oons Sientje’. Zij werkten buitenshuis, terwijl Sientje en Gerard uiteindelijk de boerderij van Gerards ouders overnamen. “Altijd druk in de keuken, het inwekken van flessen, de tuin, kalfjes voeren, soms ’s ochtends melken, elke zaterdag alles schoonmaken en altijd aan het keren met een bezem in de hand”, somt Sientjes familie aan de keukentafel op. Duidelijk is dat Sientje ook aan de Ottershagenweg altijd aan het werk was. 

Lourdes en Brazilië
Met al het harde werk bleef er weinig tijd over voor andere dingen. “Ik ben een paar keer gevraagd voor het koor. Dat had ik wel gewild, maar er was geen tijd voor”, vertelt Sientje. Wel zat ze bij de KPO en Vrouwenvereniging. Ook genoot ze van de uitjes en kaartavonden met haar zussen. Later ontstond er meer tijd voor andere leuke dingen. Zo maakte Sientje nog een aantal mooie vakanties, waaronder een reis naar Lourdes. Een andere memorabele reis was die naar Brazilië. Sientjes broer Ben was pater in Brazilië. In 1995 overleed hij op 70-jarige leeftijd in Campinas. Sientje en haar familie gingen naar Brazilië, waar zij de plek bezochten waar haar broer begraven was. Sientje put zelf ook veel kracht uit haar geloof en bezoekt nog elk weekend de dienst in de Simon en Judaskerk. Daarnaast vermaakt ze zich tegenwoordig vooral met puzzels, woordzoekers en bezoeken aan de ouderensoos.

‘Van hard werken is d’r nog nooit een an doad goan’
In 2012 verloor Sientje haar echtgenoot. Gerard werd 85 jaar oud. In hun huwelijk kregen zij zes kinderen: Gerard, Ria, René, Theo, Martin en Paul. Inmiddels zijn er ook dertien kleinkinderen en drie achterkleinkinderen. Sientje is nog altijd gelukkig op de boerderij waar zij uitkijkt op de koeien. René en Paul runnen de boerderij. Kleinzoon Wess heeft de hogere landbouwschool in Dronten afgerond, waarmee de volgende generatie al klaarstaat om het familiebedrijf voort te zetten. “Het is hier lekker warm en er is altijd wel iemand thuis. De koffie staat altijd klaar en ik verveel mij nooit. Zolang ze nog geen hekel aan mij krijgen, zit ik hier prima”, grapt Sientje. De familie bevestigt dat het thuiswonen met behulp van de thuiszorg nog prima gaat. Gevraagd naar het geheim om thuis in relatief goede gezondheid honderd jaar te kunnen worden, antwoordt Sientje met een wijsheid die ze van haar vader meekreeg: ‘Van hard werken is d’r nog nooit een an doad goan’.