Wat een weekend

Een drietal enthousiastelingen, Rina, Sjaak en Edwin, bouwden daar in twee dagen hun emplacement op van plm. 8 x 6 meter, waarop de hele wereld in het klein stond opgesteld. Met gemak bouwden zij de 26 elementen aan elkaar, waarop de rails, met alles wat je maar kunt voorstellen langs een spoorbaan, een logisch plekje hadden. Dorpen, bossen, weiden, vliegveld, zonnepanelen, 70 koeien, 30 schapen, miniatuurauto’s van alle merken. Op een logische manier aan elkaar gekoppeld, zodat de glunderende ogen van Jorn (12) er maar niet genoeg van kregen In het schemerdonker kon je de tientallen lampjes zien branden langs de baan en in de straten. En het werkte allemaal! De locs hadden witte lampjes aan de voorkant en rode aan de achterkant. Je hoorde mensen fluisteren dat er een helikopter geland was bij een ziekenauto langs de weg, die nog de zwaailampen aanhad. De drie ‘verkeersleiders’ in het centrum van het emplacement liepen aan en af om de treinstellen te starten en te stoppen. Allemaal met beveiliging zodat er geen botsingen konden ontstaan. Er reed een TGV, de Franse!, een KLM- en een Martinairtrein. Een goederentrein met ontelbare wagons zoals die in Amerika, die van de Oost- naar de Westkust denderen.  En wat nou zo jammer was, dat er zoveel méér in de wereld te doen was. De belangstelling zou veel groter geweest zijn, als de tv, radio en kranten zich tijdig hadden kunnen voorbereiden. Daar zal bij de volgende gelegenheid zeker grote aandacht voor zijn!  Volgend jaar weer, en dan duizenden toeschouwers op een zaterdag en zondag. Heel hartelijk dank aan de initiatiefnemers!

Hendrik H.J. Haverkort